Софі́я або Жóвфія (, , , ) є село в Українї Закарпатьской области, Мукачовского раёну.
Історія В періодї Австро-Угорьской імперії то было село Мукачовского окресу Бережской жупы. Офіціална назва є Жофіяфолво (). Село мало властны сімболы — печать зо зображеным рольника з сокыров, котрый рубить поваленый дуб (взор такой печати было схвалено Міністерством загранічных дїл Мадярьского кралёвства).
Село заложив в роцї 1804 Франц Філіп Шенборн-Бухгайм з 303 нїмецькыма католицькыма осадниками з Чеська і Австрії. На памнятку своёй манжелкы поменовав село Софіендорф (). В 1877 роцї была в селї збудована церьков і рік ту пособила мадярьска народна школа, але назва села была змінена на .
Містна студня є дїдовизном основателём села, переселенцями з Нїмецька і Австрії.
По Тріаноньской догоды село Софія была в роцї 1920 частёв Чехословакії,Seznam obcí a úřadů na Podkarpatské Rusi. Užhorod: [s.n.], 1922. Доступно онлайн. S. 8. в марцї 1939 ся вернула до Мадярьска як часть Підкарпатя. Концём року 1944 ся дістала до совєтьскых рук, векшына нїмецького обывательства уж тогды утелки, тых, котры зістали, депортовали в роцї 1946 до Казахстану і повернїня ся могли зачати в роцї 1950. Послїдня нїмецька родина з села ся повернула до Нїмецька в роцї 1989.
Обывательство По списованю обывательства Україньской ССР з року 1989 мало село 437 обывателїв, з того 205 мужів і 232 жен.
По списованю обывательства в Українї в роцї 2001 жыло в селї 385 обывателїв.
Язык Роздїлїня обывателїв подля материньского языка по списованю обывательства з року 2001: Язык Процент україньскый 98,45 % російскый 1,04 % молдавскый 0,26 % остатнї 0,25 %
Особности Мартон Іштван (1923–1996), україньскый композітор, кваліріста, педаґоґ.
Памняткы Церьков Святого Штефана (1877)
Референції
Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту Катеґорія:Населены пункты Украины Катеґорія:Села Україны Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области Катеґорія:Села Закарпатьской области