Clepsis deroni – gatunek motyla z rodziny zwójkowatych i podrodziny Tortricinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2020 roku przez Kyhla A. Austina i Jasona J. Dombroskiego na łamach „ZooKeys”. Miejsce typowe znajduje się 3 km na południowy zachód od La Nuez nad górną Rio Las Cuevas w dominikańskiej prowincji Peravia. Epitet gatunkowy nadano na cześć ojca pierwszego z autorów nazwy.
Morfologia thumb|left|Genitalia samca thumb|180px|left|Genitalia samicy Głowa u samicy porośnięta jest niemal wyłącznie łuskami ciemnobrązowymi, u samca zaś czoło i ciemię mają łuski słomkowe do bladobrązowych. Pierwszy człon głaszczków wargowych ma łuski słomkowe, dalsze człony zaś bladobrązowe. Trzonki czułków mają barwę ciemienia, zaś człony biczyków z wierzchu mają naprzemienne szeregi brązowych i słomkowych łusek.
Wierzch przedtułowia i śródtułowia jest u samicy niemal cały ciemnobrązowy, u samca głównie brązowy. Długość przedniego skrzydła wynosi od 7 do 9,5 mm. U samca wierzch przedniego skrzydła ma tło brudnosłomkowe z silnym, ciemnobrązowym nakrapianiem, a na wzór składają się ciemnobrązowe przepaska środkowa i łatka przedwierzchołkowa; brak jest przepaski nasadowej a strzępina jest słomkowa z rozproszonymi łuskami beżowymi. U samicy wierzch przedniego skrzydła ma tło ciemnobrązowe, również mocno nakrapiane, wzór prawie niedostrzegalny, a strzępinę ciemnobrązową. Spód tego skrzydła u obu płci jest ciemnobrązowy ze słomkowymi znakami przy krawędzi przedniej. Wierzch skrzydła tylnego u samca jest biały do jasnobrązowego z gęstymi znaczeniami ciemnobrązowymi, u samicy zaś biały ze znaczeniami bardziej kontrastowymi. Strzępina jest taka sama jak w skrzydle przednim, acz u samicy z udziałem łusek białych. Spód ma barwę wierzchu. Odnóża przednie i środkowe są głównie ciemnobrązowe, tylne zaś jasnobrązowe do słomkowych.
Odwłok samca jest intensywnie brązowy, a samicy ciemnobrązowy. Samcze genitalia mają wąskie, równomiernie na całej długości zakrzywione ramiona gnatosa, zanikłe wyrostki towarzyszące, niezmodyfikowany tegumen, szpatułkowate labidy, trójkątne i wyciągnięte u szczytów walwy, dobrze wykształcony sakulus, sześciokątną z umiarkowanym wcięciem grzbietowym jukstę oraz nieregularnie ukształtowany, brzusznie zagięty pod kątem 140° edeagus z wrzecionowatym cierniem. Genitalia samicy mają szerokie i prostokątne brodawki odbytowe, przydatki przednie dłuższe od tylnych, wąski przedsionek, pierścieniowate, brzusznie niezesklerotyzowane kolikulum, długi i poskręcany przewód torebki kopulacyjnej, wykształcone cestum oraz prawie kulisty korpus torebki z cienkim znamieniem.
Ekologia i występowanie Postacie dorosłe latają we wrześniu i październiku.
Owad neotropikalny, endemiczny dla Hispanioli, znany tylko z dominikańskich prowincji Peravia i La Vega. Zamieszkuje południową część Kordyliery Środkowej. Podawany jest z rzędnych od 1880 to 2200 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Zwójkowate Kategoria:Motyle Dominikany Kategoria:Fauna endemiczna Dominikany Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku