Wietrzenie solne (eksudacja) – rodzaj wietrzenia fizycznego, polegający na rozdrabnianiu skał poprzez mechaniczne działanie soli, spowodowane zmianami wilgotności. Zachodzi głównie w warunkach klimatu suchego.
Działanie tego rodzaju wietrzenia opiera się (podobnie jak w przypadku wietrzenia mrozowego) na rozszerzaniu się cieczy podczas jej krzepnięcia. Jednak w przypadku tego rodzaju wietrzenia krzepnącą cieczą nie jest woda lecz wysokoprocentowy, wodny roztwór soli.
Roztwory solne mogą krystalizować: na powierzchni skał - tworzą się wtedy wykwity, naskorupienia i pokrywy solne zwane eflorescencjami; w przypowierzchniowej warstwie skalnej (w szczelinach i porach) - tworzą się wtedy soczewki i skupienia zbudowane z kryształków solnych (są to subflorescencje); w zamkniętych przestrzeniach międzyskalnych - następuje wtedy rozsadzanie skały.
Bibliografia Klimaszewski M., 1994: Geomorfologia. PWN, strona 50. Kategoria:Erozja