thumb|Gmach szkoły w 1927 thumb|Uczniowie w ogrodzie szkoły, przy zbiorniku roślin słodkowodnych, w okresie międzywojennym thumb|Uczniowie na lekcji przyrody w latach 20. XX wieku thumb|Dziedziniec szkoły z pomnikiem Stefana Batorego, lata 30. XX wieku thumb|Lekcja gimnastyki w okresie międzywojennym thumb|Główne wejście na teren szkoły od strony ul. Myśliwieckiej w 1948 roku thumb|Uczniowie na lekcji pod koniec lat 40. XX wieku thumb|Korytarz na parterze thumb|Korytarz na pierwszym piętrze thumb|Aula thumb|Dziedziniec wewnętrzny szkoły (tzw. patio) thumb|Ogród przy szkole II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stefana Batorego w Warszawie – liceum ogólnokształcące znajdujące się przy ul. Myśliwieckiej 6 w Warszawie.
Historia Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie zostało założone 1 września 1918 jako Królewsko-Polskie Gimnazjum imienia Stefana Batorego przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Antoniego Ponikowskiego, przy istotnym wkładzie Tadeusza Łopuszańskiego.
28 września 1918 odbyła się inauguracja pierwszego roku szkolnego w budynku przy ul. Kapucyńskiej 21 w Warszawie. Pierwszym dyrektorem szkoły został Zdzisław Rudzki, rekomendowany przez ministra Ponikowskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zmieniono nazwę na Państwowe Gimnazjum im. Stefana Batorego. Warunki lokalowe nie pozwalały na efektywne prowadzenie zajęć, np. nauk matematyczno-przyrodniczych, dlatego w 1922 rozpoczęto budowę gmachu przy ul. Myśliwieckiej 6. Projektantem obiektu był Tadeusz Tołwiński. Czworokątny gmach z dziedzińcem oraz czterema alkierzami powstał w inspiracji renesansowym palazzo in fortezza. Pomieszczenia klas były usytuowane w skrzydłach wschodnich i zachodnich, pracownie – od północy, a od strony południowej architekt zaprojektował aulę z widokiem na park.
15 września 1924 odbyła się inauguracja roku szkolnego w nowym gmachu. O rok dłużej porządkowano i zagospodarowywano teren wokół niego, utworzono m.in. ogród botaniczny, boiska i korty tenisowe. W tym samym czasie laboratoria szkoły zostały wyposażone w nowoczesny, jak na tamte czasy, sprzęt. Unikatowe było obserwatorium astronomiczne, umieszczone w wieżyczce w północnym skrzydle budynku. W podziemiach znajdował się dostępny dla uczniów basen, przez wiele lat pozostający jedyną w Polsce wewnętrzną pływalnią szkoły średniej.
W roku szkolnym 1930/1931 w szkole uczyło się 343 uczniów. W okresie międzywojennym była to szkoła męska.
Placówka wyróżniała się doskonałym gronem nauczycielskim, należy wymienić m.in. Stanisława Młodożeńca (język polski), Stanisława Arnolda (historia), Stanisława Malca (fizyka), Gustawa Wuttke (geografia), czy Adama Zieleńczyka (filozofia). Poziom szkoły pomagali utrzymać jej dyrektorzy: Zdzisław Rudzki, Wiktor Ambroziewicz czy Mieczysław Radwański.
W 1931 powstał hymn szkoły Pochodem idziemy uczniowska gromada, którego słowa napisał Stanisław Młodożeniec, muzykę skomponował Witold Lutosławski.
27 września 1933, w czterechsetlecie urodzin Stefana Batorego, na dziedzińcu szkoły odsłonięto jego pomnik dłuta Tadeusza Szadeberga, który został zniszczony w czasie wojny. W 1991 wzniesiono nowy, ufundowany przez Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego.
We wrześniu 1939 w gmachu szkoły umieszczono rannych i chorych, tworząc tymczasową filię pobliskiego Szpitala Ujazdowskiego.
W listopadzie 1939 roku, w czasie okupacji niemieckiej, w budynku szkoły otwarto niemiecką szkołę powszechną. Deutsche Schule była pierwszą szkołą niemiecką w okupowanej Warszawie; otworzył ją osobiście gubernator Hans Frank. We wrześniu 1940 roku Niemcy otworzyli tam również koedukacyjną szkołę średnią ogólnokształcącą Deutsche Oberschule.
1 sierpnia 1944 powstańcy zaatakowali budynek od strony ulicy Rozbrat, jednak zmasowany ogień broni maszynowej niemieckiej załogi zmusił ich do wycofania się na ulicę Przemysłową.
Podczas okupacji niemieckiej szkoła zorganizowała tajne nauczanie, którym objęto około 600 uczniów, wydano 182 wojenne matury. Wielu uczniów, absolwentów i nauczycieli szkoły, m.in. Jan Bytnar, Maciej Aleksy Dawidowski, Tadeusz Zawadzki (bohaterowie książki Kamienie na szaniec) i Krzysztof Kamil Baczyński, walczyło w czasie II wojny światowej.
W 1945 budynek szkoły był jednym z najlepiej zachowanych budynków szkolnych w lewobrzeżnej Warszawie. Szkoła wznowiła działalność przed 3 marca 1945. Po wojnie władze zmieniły placówki nazwę na Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego, nadały numer drugi i status szkoły koedukacyjnej.
W 1950 budynek przy Myśliwieckiej 6 został również siedzibą Wyższej Szkoły Pedagogicznej, która zajęła pierwsze piętro. Przez dwa lata obie funkcjonowały w jednym budynku. W 1952 szkole zmieniono nazwę na X Szkołę Ogólnokształcącą Stopnia Licealnego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci i przeniesiono do gmachu przy ul. Czerniakowskiej 128.
W 1958 szkoła powróciła do gmachu na ulicy Myśliwieckiej i do poprzedniej nazwy szkoły, oficjalnie brzmiącej II Liceum im. Stefana Batorego.
W stanie wojennym uczniowie szkoły zorganizowali protest potępiający pacyfikację strajku w kopalni „Wujek”: trzynastego każdego miesiąca przychodzili ubrani na czarno i na dużych przerwach milczeli. 16 lutego 1982 uczeń Piotr Cichocki umieścił na tablicy apel o uczczenie pamięci zamordowanych górników. Wtedy ówczesna dyrektor szkoły Teresa Garncarzyk wezwała funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, którzy wyprowadzili ucznia ze szkoły zakutego w kajdany. W sądzie bronił go adwokat Edward Wende, któremu udało się doprowadzić do uniewinnienia chłopca, pomimo obciążających zeznań składanych przez dyrektorkę Liceum.
W 1996 szkołę odwiedziła królowa Elżbieta II, a w 1997 – piosenkarz Michael Jackson.
W 1999 wraz ze zmianą ustroju szkolnego przy Liceum im. Stefana Batorego utworzono gimnazjum (Gimnazjum Nr 33 im. Stefana Batorego). Obie szkoły nazwano wtedy Zespół Szkół Nr 6 Gminy Centrum m.st. Warszawy. W 2004 miasto zmieniło nazwę zespołu na Zespół Szkół Nr 66 m.st. Warszawy. Mimo istnienia tych nazw zazwyczaj używana była przedwojenna nazwa szkoły – Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego.
W 2006 zmieniono nazwy szkół: Gimnazjum Nr 33 im. Stefana Batorego z oddziałami dwujęzycznymi oraz II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Batorego z oddziałami dwujęzycznymi. Nazwa Zespołu Szkół nie uległa zmianie.
W 2010 budynek szkoły, dwie oficyny oraz ogrodzenie z bramą wjazdową zostały wpisane do rejestru zabytków.
W 2017 w związku z reformą systemu oświaty zlikwidowano gimnazjum, a szkoła nosi nazwę II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stefana Batorego. W roku szkolnym 2018/2019 zakończono kształcenie w wygaszanym gimnazjum.
Przy szkole działają: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego (od 1984) oraz Fundacja Społeczności Liceum Batorego (od 2017).
Od początku w szkole działa harcerstwo, chór szkolny, prowadzona jest biblioteka szkolna, a od 2003 działa muzeum szkolne.
Od 2005 w szkole jest realizowany program IB.
W szkole dbywają się imprezy uczniowskie m.in. Unikatowy Festiwal Offowy (od 2006), Warsaw Model United Nations, symulowanych obrad ONZ (od 2009), od 2006 wydawana jest gazetka szkolna „Batorak”.
W latach 2015-2024 szkoła przeszła gruntowny remont m.in. dachu, elewacji, auli, boiska, a przy szkole odtworzono istniejący tam przed 1939 ogród botaniczny.
Szkoła od początku istnienia zajmuje czołowe miejsca w rankingach szkół średnich, jej uczniowie osiągają sukcesy zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym.
Nazwa Królewsko-Polskie Gimnazjum imienia Stefana Batorego (1 września 1918) Państwowe Gimnazjum im. Stefana Batorego (11 listopada 1918 – 1933) I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego (1933–1945) Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego (1945–1948) Państwowa Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Licealnego im. Stefana Batorego (1948–1952) X Szkoła Ogólnokształcąca Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (1952–1958) II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Batorego (1958–1999) Zespół Szkół Nr 6 Gminy Centrum m.st. Warszawy (1999–2004) Zespół Szkół Nr 66 m.st. Warszawy (2004–2017) II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stefana Batorego (od 2017)
Dyrektorzy szkoły Zdzisław Rudzki (1918–1929) Wiktor Ambroziewicz (1930–1936) Mieczysław Radwański (1936–1944) Roman Beranek (1945–1952) Irena Paciorkiewicz (1952–1963) Henryk Orski (1964–1968) Stefan Pieńkowski (1968–1970) Teresa Garncarzyk (1970–1992) Małgorzata Oszmaniec (1992–2001) Małgorzata Żuber-Zielicz (2002–2006) Joanna Cichocka (2006–2011) Barbara Kordas (od 2011)
Nauczyciele (m.in.) Stanisław Arnold, nauczyciel historii Lechosław Domański, nauczyciel geografii Tadeusz Grzebieniowski, nauczyciel języka angielskiego Jerzy Roman Kaczyński, nauczyciel j. łacińskiego i kultury antycznej Aleksander Ligaszewski, nauczyciel prac ręcznych Grażyna Lipińska, nauczyciel fizyki i chemii Stanisław Malec, nauczyciel fizyki Wojciech Mann, nauczyciel języka angielskiego Stanisław Młodożeniec, nauczyciel języka polskiego Stanisław Niewiadomski, nauczyciel polskiego Władysław Olędzki, nauczyciel wychowania fizycznego Jan Gwalbert Olszewski, nauczyciel rysunku Joanna Tyrowicz, nauczyciel ekonomii Jan Walc, nauczyciel polskiego Władysława Wasilewska, nauczyciel bibliotekarz, historyk literatury Izabella Wojczakowska, nauczyciel wychowania fizycznego Gustaw Wuttke, nauczyciel geografii Jan Żaryn, nauczyciel historii
Absolwenci i uczniowie (m.in.)
Absolwenci thumb|upright|Tablica upamiętniająca absolwentów szkoły – kawalerów Orderu Virtuti Militari na parterze thumb|upright|Tablica upamiętniająca Krzysztofa Kamila Baczyńskiego na pierwszym piętrze thumb|upright|Tablica upamiętniająca Witolda Lutosławskiego na pierwszym piętrze
Uczniowie Jan Nielubowicz, prof. medycyny, rektor Akademii Medycznej w Warszawie Jan Nowak-Jeziorański, kurier i emisariusz Komendy Głównej Armii Krajowej i Rządu RP w Londynie Stefan Zbigniew Różycki, geolog i geograf Kazimierz Henryk Podoski, ekonomista, politolog, profesor zwyczajny Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego Konstanty Jeleński, krytyk literacki, dziennikarz Maciej Englert, aktor i reżyser teatralny Adam Michnik, dziennikarz, od 1989 redaktor naczelny „Gazety Wyborczej” Jan Tomasz Gross, socjolog i historyk, specjalizujący się w europejskiej historii XX wieku i historii zagłady Żydów Max Cegielski – dziennikarz, pisarz Patrycja Kotecka – dziennikarka
Zobacz też 23 WDH „Pomarańczarnia”
Wyróżnienia Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975) Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (1988) Medal „Pro Masovia” (2008) Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Mazowsza” (2018)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona internetowa szkoły Strona internetowa 23 WDH „Pomarańczarnia” Warsaw Model United Nations – symulacje obrad ONZ organizowane przez uczniów Archiwalne publikacje w bibliotece Polona Archiwalne zdjęcia w Narodowym Archiwum Cyfrowym
2 Kategoria:Polskie gimnazja do 1948 roku Kategoria:Polskie gimnazja od 1999 roku Kategoria:Polskie zespoły szkół Kategoria:Powiśle (Warszawa) Kategoria:Polskie licea ogólnokształcące im. Stefana Batorego Kategoria:Polskie szkoły z programem matury międzynarodowej (IB) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Wyróżnieni Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy Kategoria:Wyróżnieni Medalem Pamiątkowym „Pro Masovia” Kategoria:Zbiorowości odznaczone Odznaką Honorową „Zasłużony dla Mazowsza”