Rozwiązywanie równań wykładniczych
Przykładami równań wykładniczych mogą być:
Schemat rozwiązywania równań wygląda tak: Ustalamy dziedzinę. Sprowadzamy równanie, aby miało takie same podstawy lub sprowadzamy je do równania kwadratowego albo jeszcze do innego równania, tworząc przy tym odpowiednie założenia. Z równości podstaw wynika równość wykładników. Rozwiązujemy równanie. Sprawdzamy, czy rozwiązania przekształconych równań spełniają nasze założenie. Podajemy odpowiedź.
Przykład 1
Chcemy rozwiązać równanie , możemy to zrobić w ten sposób: Ustalamy dziedzinę:
Sprowadzamy do tej samej podstawy:
Z równości potęg wynika równość wykładników:
Zatem rozwiązaniem równania jest -2. Możemy sprawdzić rozwiązanie:
Zatem
Przykład 2
Jeśli chcemy rozwiązać równanie , możemy to zrobić w ten sposób: Ustalamy dziedzinę i przekształcamy równanie:
Podstawiamy
Otrzymujemy:
Ponieważ : lub lub lub Liczby 3 i 4 są rozwiązaniami tego równania.
Rozwiązywanie nierówności wykładniczych
Przykładami nierówności wykładniczych są:
W celu rozwiązania nierówności wykładniczej należy: Ustalić dziedzinę Sprowadzić obie strony do tych samych podstaw albo przekształcić do innego równania, które potrafimy rozwiązać. Wykorzystujemy własności funkcji wykładniczej, przekształcając odpowiednio równanie: dla
analogicznie dla porównań „mniejszy bądź równy”, czy też „większy bądź równy” W skrócie: kiedy funkcja jest rosnąca znak nierówności pozostaje bez zmian. dla
analogicznie dla porównań „mniejszy bądź równy”, czy też „większy bądź równy” W skrócie: kiedy funkcja jest malejąca znak nierówności zamieniamy na przeciwny. Rozwiązujemy otrzymane równanie. Udzielamy odpowiedzi. Popatrzmy jeszcze raz na punkt trzeci. Wynika z niego, że jeśli mamy równanie , możemy je przekształcić na równanie , ponieważ . Natomiast , ponieważ .
Przykład 1
Chcemy rozwiązać nierówność . W tym celu: Ustalamy dziedzinę:
Sprowadzamy do tych samych podstaw:
Ponieważ , wykorzystujemy prawo :
Przenosimy wszystko na jedną stronę i sprowadzamy do wspólnego mianownika:
Z własności , wynika że: , krotność 2 i o krotności 1.
Czyli