-anin SJP PWN, Nazwy mieszkańców, dostęp 15.02.2026. Jeden z przyrostków, który służy najczęściej do tworzenia nazw mieszkańców rodzaju męskiego, np. Poznań/Poznanianin. Przyrostek ten dołączany jest zwykle do nazw polskich. Jego odpowiednikiem dla rodzaju żeńskiego (feminatywu) jest sufiks -anka.

-anka SJP PWN, Nazwy mieszkańców, dostęp 15.02.2026. Jeden z przyrostków, który służy najczęściej do tworzenia nazw mieszkańców rodzaju żeńskiego, np. Poznań/Poznanianka.

-czyk SJP PWN, Nazwy mieszkańców, dostęp 15.02.2026. Jeden z przyrostków, który służy najczęściej do tworzenia nazw mieszkańców rodzaju męskiego, np. Pakistan/Pakistańczyk. Przyrostek ten dołączany jest zwykle do nazw obcych, np. Libia/Libijczyk. Oboczności: c → t, np. Florencja / Florentczyk. Przy nazwach polskich używany jest czesto tylko w języku potocznym, np. Jego odpowiednikiem dla rodzaju żeńskiego (feminatywu) jest sufiks -ka.

-ea SJP PWN, Rzeczowniki zakończone na -eja, -ea, -ua, dostęp 15.02.2026. → -eja

-eja

Tworzy najczęściej rzeczowniki rodzaju żeńskiego, które oznaczają: Zjawiska, pojęcia abstrakcyjne lub stany (często o zabarwieniu lekceważącym, ironicznym lub literackim), np. epopeja, beznadzieja Nazwy własne lub określenia typów. Występuje zarówno w rzeczownikach rodzimych, jak i zapożyczonych. W dopełniaczu i miejscowniku liczby pojedynczej oraz w dopełniaczu liczby mnogie przyjmują zakończenie -ei, np. epopeja - epopei. Regulacja ta dotyczy również odmiany nazwisk. Część rzeczowników z sufiksem -eja może przyjąć dwie oboczne postaci, np. alei albo alej, onomatopei albo onomatopej. Część rzeczowników z sufiksem -eja ma tylko jedną postać -ej, np. fleja/flej.

-ijka Charakterystyczny dla nazw mieszkanek (feminatywów) pochodzących z krajów lub regionów o nazwach zakończonych na -ia lub -a, np. Belgijka, Gwatemalijka.

-inka Używany w zdrobnieniach, np. Rzadziej spotykany sufiks, stosowany m.in. w nazw mieszkanek (feminatywów) niektórych krain geograficznych, np. Gruzinka, Finka.

-yjka → -ijka

Przypisy