Węgier () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier
(2.1) od: Węgry
(1.1)
(1.1) W 1956 r. Węgrzy zorganizowali powstanie przeciwko Związkowi Radzieckiemu. (2.1) Marysia wróciła właśnie z Węgier.
(1.1) Madziar
Węgry , węgierszczyzna , węgierskość , węgierski , węgierskie , węgier /, węgrzyn /, węgrzynek /, węgierka Węgierka węgierski
przysłowia: Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki
angielski: (1.1) Hungarian arabski: (1.1) هنغاري, مجري baskijski: (1.1) hungariar białoruski: (1.1) венгерац białoruski (taraszkiewica): (1.1) вэнгерац , вугорац bułgarski: (1.1) унгарец czeski: (1.1) Maďar duński: (1.1) ungarer esperanto: (1.1) hungaro estoński: (1.1) ungarlane farerski: (1.1) ungari , ungarari , ungverji fiński: (1.1) unkarilainen francuski: (1.1) Hongrois galicyjski: (1.1) húngaro hiszpański: (1.1) húngaro interlingua: (1.1) hungaro japoński: (1.1) jidysz: (1.1) אונגער (unger), אונגאַר (ungar) kataloński: (1.1) hongarès litewski: (1.1) vengras łotewski: (1.1) ungārs niemiecki: (1.1) Ungar norweski (bokmål): (1.1) ungarer nowogrecki: (1.1) Ούγγρος , Ουγγαρέζος polski język migowy: rosyjski: (1.1) венгр slovio: (1.1) Madaric (Мадариц), Madar (Мадар) słowacki: (1.1) Maďar szwedzki: (1.1) ungrare turecki: (1.1) Macar ukraiński: (1.1) угорець , мадяр włoski: (1.1) ungherese , magiaro