listonosz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki
(1.1)
(1.1) Czekam na listonosza – przyniesie mi emeryturę. (1.1) Urząd pocztowy zatrudnia czterech listonoszy na pełnym etacie.
(1.1) doręczyciel, kurier, poczciarz, posłaniec; pocztylion, bryftreger, bryftrygier; ,
(1.1) pocztowiec
listonoszka
< kalka z Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 118.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody (1.1) Na początku XX wieku był to wyraz bardzo krytykowany przez językoznawców jako zbędny germanizmRoman Zawiliński, Znaczenie słowotwórstwa w języku, „Poradnik Językowy” nr 10/1903, s. 155..
angielski: (1.1) postman, mailman, mail carrier arabski: (1.1) ساعي البريد baskijski: (1.1) postari baszkirski: (1.1) почтальон, хат ташыусы, почта таратыусы białoruski: (1.1) паштальён (paštalʹёn) bułgarski: (1.1) пощальон (poŝal'on) czeski: (1.1) listonoš duński: (1.1) postbud esperanto: (1.1) leterportisto, poŝtisto estoński: (1.1) kirjakandja fiński: (1.1) postinkantaja francuski: (1.1) facteur , courrier galicyjski: (1.1) carteiro grenlandzki: (1.1) allakkisartartoq hiszpański: (1.1) cartero interlingua: (1.1) postero, currero japoński: (1.1) 郵便配達 kaszubski: (1.1) brifka , lëstowi kataloński: (1.1) carter koriacki: (1.1) почталгʼын litewski: (1.1) laiškininkas , laiškanešys , paštininkas łotewski: (1.1) pastnieks malgaski: (1.1) anona neapolitański: (1.1) portaléttere niderlandzki: (1.1) postbode niemiecki: (1.1) Postbote , Briefträger , Zusteller norweski (bokmål): (1.1) postmann norweski (nynorsk): (1.1) postmann nowogrecki: (1.1) ταχυδρόμος (tachydrómos) rosyjski: (1.1) почтальон (počtal'jón) słoweński: (1.1) faktor szwedzki: (1.1) brevbärare ukraiński: (1.1) листоноша (lystonoša) węgierski: (1.1) postás, levélhordó wilamowski: (1.1) briftruöjer , briftröejer , briwtriöejer włoski: (1.1) portalettere , postino