עס () ; polska: es
zaimek osobowy (1.1) … trzeciej osoby liczby pojedynczej rodzaju nijakiego ono (1.2) … nawiązujący do wcześniejszej wypowiedzi to partykuła (2.1) … służąca jako podmiot pozorny do tworzenia konstrukcji bezosobowych; nie tłumaczy się na język polski (2.2) … służąca jako podmiot pozorny do przesunięcia podmiotu rzeczywistego na pozycję po orzeczeniu; nie tłumaczy się na język polski (2.3) … służąca jako dopełnienie pozorne czasowników przechodnich; nie tłumaczy się na język polski (2.4) … służąca do tworzenia konstrukcji uwydatniających to rzeczownik, rodzaj męski (3.1) litera s / S, es
(4.1)
(1.1-2) (2.1-4) (3.1) עס; עסן
(1.1) דאָס קינד וויל עסן, וויינט עס. → Dziecko chce jeść, więc (ono) płacze. (1.2) ווי שטעלט איר זיך עס פֿאָר? → Jak pan to sobie wyobraża? (2.1) עס איז קאַלט. → Jest zimno. (2.2) עס זײַנען געקומען צוויי מענטשן. → Przyszło dwoje ludzi. (2.3) ווייניק ווער עס ווייסט, אַז… → Mało kto wie, że… (2.4) ער האָט עס צעבראָכן דאָס גלאָז! → To on rozbił szkło! (2.4) אים האָט מען עס גערופֿן. → To jego wołano. (2.4) וואָס טוט זיך עס מיט איר? → Co to się z nią dzieje?
(1-2) ,
(1.1-2) (1-2) Występuje również w formie ściągniętej ס׳ (s’) oraz w wariancie סע (se). Formy ס׳ i סע używane są wyłącznie przed czasownikiem, przy czym ס׳ stoi zwykle przed samogłoską lub pojedynczą spółgłoską, natomiast סע – przed zbitką spółgłoskową. Po czasowniku stosowana jest zasadniczo tylko forma עס (es), która może też stać przed czasownikiem.