__TOC__ κόρη ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) córka (1.2) dziewczyna, panna (1.3) źrenica (1.4) kora
(1) F30: κόρης; κόρες, κορών
(1.1) Είμαι παντρεμένος κ' έχω ένα γιο και δύο κόρες. → Jestem żonaty i mam jednego syna i dwie córki.
(1.1) θυγατέρα (1.1-2) κορίτσι
(1.1-3) κορούλα
σαν κόρη οφθαλμού/ως κόρη οφθαλμού → jak źrenicy oka
κόρη () korē
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) córka (1.2) dziewicaAntoni Śmieszek, Polski człowieczek = „źrenica” i kilka innych semicko-indoeuropejskich analogii znaczeniowych, „Język Polski” nr 4/1914, s. 124. (1.3) dziewczę, dziewczyna (1.4) lalka
(1.4) κοράσιον
κοράσιον