פֿײַנד () ; polska: fajnd
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wróg, nieprzyjaciel, przeciwnik
(1.1) פֿײַנד; פֿײַנד
(1.1) איך האָב ליב אַיעדן מענטשן, מעג ער זײַן מײַן פֿײַנד. → Kocham każdego człowieka, choćby był moim wrogiemאַבֿרהם רייזען (Awrom Rejzen): פֿאַרזינדיקט (Farzindikt) — . (1.1) היטן זאָל מען זיך פֿאַר די פֿרײַנד, ניט פֿאַר די פֿײַנד. → Strzec się trzeba przyjaciół, nie wrogów.
(1.1) שׂונא, צורר, קעגנער / קעגענער
(1.1) פֿרײַנד
פֿײַנטשאַפֿט , פֿײַנדשאַפֿט, פֿײַנדלעכקייט פֿײַנדלעך פֿײַנדלעך
,
Rzadszy wariant: פֿײַנט.