mens ()
rzeczownik (1.1) istota ludzka, człowiek, osoba
mens ()
spójnik (1.1) podczas gdy (1.2) natomiast
(1)
(1.1) Nogle religioner har en enkelt gud (monoteisme), mens andre har flere guder (polyteisme). → Niektóre religie mają jednego boga (monoteizm), podczas gdy inne mają wielu bogów (politeizm). (1.2) Sprog med de fleste fonemer bliver talt i det sydlige Afrika (Namibia, Angola, Botswana), mens sprog med færrest fonemer bliver talt i Polynesien og Sydamerika. → Językami z największą liczbą fonemów mówi się w południowej Afryce (w Namibii, Angoli, Botswanie), natomiast językami z najmniejszą liczbą fonemów mówi się w Polinezji i Ameryce Południowej.
(1.1) imens, medens (1.2) hvorimod, medens
(1.1) man skal smede mens jernet er varmt → kuć żelazo, póki gorące
mens ()
(1.1) umysł, umysłowy
menso, mensostato mensa, klarmensa
mens ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) miesiąc
mens ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) umysł (1.2) myśl (1.3) duch
(1.1-3) mens, mentis
(1.3) mens sana in corpore sano
mens ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) człowiek (1.2) o kobiecie, babsko
mens ()
przysłówek (1.1) mniej
mens ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) miesiączka
(1.1) en mens, mensen,
(1.1) menstruation