__TOC__ kirke ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kościół (1.2) Kościół (religijna instytucja społeczna)
(1) en kirke, kirken, kirker, kirkerne
(1.1) Som barn syntes hun, at det var frygteligt kedeligt at gå i kirke. → Jako dziecko uważała, że chodzenie do kościoła jest okropnie nudne. (1.2) Når en præst inviterer en dyreclairvoyant ind i kirken, er det med til at udhule kirke og kristendom indefra. → Gdy ksiądz zaprasza jasnowidza zwierzęcego do kościoła, to przyczynia się to do osłabiania Kościoła i chrześcijaństwa od środka. (1.2) Kirken beskyldte det nye parti for »grotesk antiklerikalisme«. → Kościół oskarżył nową partię o „groteskowy antyklerykalizm”. (1.2) I Polen kender vi kun til kirken fra én side, den foran alteret – men hvad er der på den anden side? → W Polsce Kościół znamy tylko z jednej strony, tej przed ołtarzem – ale co jest po drugiej stronie?
(1.1) at gå i kirke
(1.1) fattig som en kirkerotte → biedny jak mysz kościelna • så sikker som amen i kirken → pewny jak amen w pacierzu
kirke ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) kościół
(1.1) en kirke, kirken, kirker, kirkene lub ei kirke, kirka, kirker, kirkene
(1.1) Noen går i kirken hver dag. → Niektórzy ludzie chodzą do kościoła codziennie.
kirkelig