__TOC__ mann ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mężczyzna (1.2) mąż
(1) en mann, mannen, menn, mennene
(1.1) Menn foretrekker blondiner. → Mężczyźni wolą blondynki. (1.2) Mannen hennes døde for to år siden. → Jej mąż zmarł dwa lata temu.
(1.1) kvinne (1.2) kone
mannlig
mann ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) człowiek, osoba (1.2) ludzkość (1.3) mężczyzna (1.4) runa ᛗ, reprezentująca głoskę
menn
Źródłosłów dla
mann ()
maen • mȧnn
czasownik (1.1) mniemać, myśleć, zamierzać
manung