bunt () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi (1.2) sprzeciw, opór, protest (1.3) sojusz
(1.1-3)
(1.1) Marynarze podnieśli bunt na statku i zażądali powrotu do portu. (1.2) Dorastanie to okres buntu przeciwko światu dorosłych.
(1.1) dokonać buntu • wywołać / podnieść / wszcząć bunt • bunt wybuchł • stłumić bunt
(1.2) protest, sprzeciw, opór
(1.1) sprzeciw
(1.1) rebelia, rewolta, powstanie, rozruchy, pucz, rewolucja, rokosz, insurekcja
buntowniczość , buntownictwo , buntownik , buntowniczka , buntowanie , zbuntowanie , podbuntowanie buncik buntować , zbuntować buntowniczy, buntowny buntowniczo
→ przymierze, związek
(1.1)
(1.3) angielski: (1.1) rebellion, revolt, mutiny arabski: (1.1) ثورة , فتنة ; (1.2) فتنة białoruski: (1.1) бунт bułgarski: (1.1) бунт ; (1.2) бунт duński: (1.1) revolte , oprør francuski: (1.1) révolte , rébellion , mutinerie hiszpański: (1.1) rebelión , revuelta , motín islandzki: (1.1) uppreisn ; (1.2) uppreisn kataloński: (1.1) rebel·lió kazachski: (1.2) бүлік niemiecki: (1.1) Aufruhr , Meuterei ; (1.2) Widerstand , Protest nowogrecki: (1.1) ανταρσία , εξέγερση ; (1.2) αντίρρηση polski język migowy: rosyjski: (1.1) восстание , мятеж ; (1.2) бунт szwedzki: (1.1) uppror , resning , myteri , revolt ; (1.2) motstånd , opposition , protest ukraiński: (1.1) бунт włoski: (1.1) alzata di scudi , ribellione
bunt ()
rzeczownik (1.1) środkowa, wybrzuszona część żagla (1.2) pętla odwrócona, pętla plecowa (akrobacja lotnicza) (1.3) śnieć indyjska pszenicy (choroba pszenicy) (1.4) w baseballu: skrót, odbicie w polu
bunt ()
przymiotnik (1.1) kolorowy, barwny, wielobarwny (w odróżnieniu od czerni, bieli, szarości) (1.2) pstry, pstrokaty (1.3) urozmaicony, zróżnicowany, barwny, wszystkiego po trochu przymiotnik w użyciu przysłówkowym Dostęp 19.07.2026. (2.1) kolorowo, barwnie
(1.1-3)
(1.1) Ich mag bunte Kleider. → Lubię kolorowe sukienki. (1.3) Der Sender bietet ein buntes Programm. → (Ta) stacja (nadawcza) oferuje urozmaicony program.
zu bunt sein • es zu bunt/toll treiben • wie ein bunter Hund bekannt sein
(→ cętkowany, w białe i czarne kropki) lub (→ kolorowy) < (→ przebicie, ukłucie, także punkt) < (→ kłuję, przebijam)
bunt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pęk, wiązka
(1.1) Kan jag få en bunt morötter? → Mogę dostać pęczek marchwi?
bunt ()
rzeczownik (1.1) drzwi
https://jangileen.kalam-alami.net/dictionary/word/wo/bunt