aire ()
rzeczownik (1.1) powietrze
aireztatu airez
aire ()
(1) (2)
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pole, powierzchnia, obszar
(2.1) 1. trybu oznajmującego od airer (2.2) 3. trybu oznajmującego od airer (2.3) 1. trybu łącznego od airer (2.4) 3. trybu łącznego od airer (2.5) 2. trybu rozkazującego od airer
(1.1) aire; aires
(1.1) région, sphère, surface, étendue
airer
(1)
aire ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) powietrze (1.2) atmosfera (1.3) wiatr
(1.1-3) aires
(1.1) El aire es una mezcla gaseosa que forma la atmósfera de la Tierra y se compone principalmente de oxígeno y nitrógeno. → Powietrze jest mieszanką gazową, która tworzy atmosferę Ziemi i składa się głównie z tlenu i azotu.
(1.1) aire acondicionado → powietrze klimatyzowane • al aire libre → na otwartym powietrzu
(1.2) ambiente, atmósfera, cielo, espacio, éter (1.3) viento, brisa, soplo, aireación, aireo, oreo, ventilación, corriente
airear airoso
construir castillos en el aire, hacer castillos en el aire → budować zamki na lodzie • al aire libre → na wolnym powietrzu
, aĕris < (aḗr)
aire ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) powietrze
(1.1) aire; aires
aire ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) powietrze
aire ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rozpęd
(1.1) aire;
(1.1) dare l'aire → nabierać rozpędu
(1.1) abbrivo, avvio, rincorsa, slancio, spinta