αέρας ()
aéras
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) powietrze (1.2) wiatr (1.3) mina, wyraz twarzy, postawa (1.4) klimat, nastrój αέρα / αέρος; αέρηδες, αέρηδων
(1.1) Ο αέρας των πόλεων περιέχει μερικά γνωστά καρκινογόνα στοιχεία. → Powietrze w miastach zawiera kilka znanych elementów rakotwórczych. (1.2) Χθες έκανε κρύο και φυσούσε αέρας. → Wczoraj było zimno i wiał wiatr.
(1.2) άνεμος
αερίζω αέρινος, αεράτος, αέριος αεράκι αερο-
αέρα αέρα πατέρα αέρας κοπανιστός βγαίνω στον αέρα (είμαι) στον αέρα κόβω τον αέρα (κάποιου) λόγια του αέρα τα λέω στον αέρα
> ἀέρα również αγέρας