diplomat ()
rzeczownik (1.1) dyplomata
(1.1) diplomat; diplomats
diplomatic diplomacy diplomatically
diplomat ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) dyplomata
(1.1)
diplomacie diplomatický
diplomat ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dyplomata
(1.1) en diplomat, diplomaten, diplomater, diplomaterne
(1.1) De østeuropæiske diplomater beskylder englændere for diskrimination. → Wschodnioeuropejscy dyplomaci oskarżają Anglików o dyskryminację.
diplomati, diplomatik diplomatisk, udiplomatisk
diplomat ()
(1.1) dyplomata
diplomato, diplomataro, diplomateco diplomata
diplomat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dyplomata
(1.1) en diplomat, diplomaten, diplomater, diplomatene
diplomati diplomatisk
diplomat ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) dyplomata
diplomacia , diplomatickosť , diplomatičnosť diplomatka diplomatický diplomaticky
diplomat ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dyplomata
(1.1) en diplomat, diplomaten, diplomater, diplomaterna
(1.1) diplomatkår
diplomati diplomatisk
zobacz też: nazwy zawodów w języku szwedzkim
diplomat ()
rzeczownik (1.1) dyplomata
diplomasi, diplomatlık diplomatik
diplomat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dyplomata
diplomatyn