hlava ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głowa
(1.1)
hlavolam hlávka , hlavička hlavičkovat
lámat si hlavu • dělat si s něčím těžkou hlavu • mít máslo na hlavě • mít něco v hlavě • stavět si hlavu • střežit jako oko v hlavě • točí se hlava • ztratit hlavu
hlava ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głowa (1.2) głowa (rozum, intelekt, umysł) (1.3) głowa (jednostka) (1.4) głowa (przywódca, szef, najważniejsza osoba w jakiejś zbiorowości) (1.5) głowa, główka (kulista rzecz przypominająca głowę)
(1.1-5)
(1.5) kapustná hlava
(1.2) rozum, myseľ
hlávka , hlavička , hlávočka hlavový, hlávkový hlavičkovať
chrániť ako oko v hlave / opatrovať ako oko v hlave • dubová hlava • maslo na hlave • mať jasnú hlavu • mať v hlave • lámať si hlavu • od hlavy po päty • pchať hlavu do piesku ako pštros / strkať hlavu do piesku ako pštros • vbiť do hlavy / vtĺcť do hlavy / nabiť do hlavy • vybiť z hlavy / vytĺcť z hlavy • sypať si popol na hlavu • przysłowia i powiedzenia: kto nemá v hlave, má v pätách • od hlavy ryba smrdí
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Części ciała
hlava ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głowa (część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg) (1.2) głowa (pojedynczy człowiek, jednostka) (1.3) głowa (umysł, sposób myślenia) (1.4) głowa (życie ludzkie) (1.5) głowa (morderstwo) (1.6) ciało zamordowanego (1.7) głowa (grzywna nałożona w procesie o morderstwo) (1.8) głowa (ktoś lub coś przewodniczącego czemuś) (1.9) o właściwości, cesze: szczyt (górna granica czegoś) (1.10) głowy (miejsce, w którym leży głowa człowieka) (1.11) głowa, główka, głowica (górna część czegoś przypominająca głowę, np. gwoździa, słupa) (1.12) przód (front czegoś) (1.13) początek książki (1.14) grupa gwiazd w konstelacji oznaczona nazwą zwierzęcia
(1.1-14)
(1.2) stará hlava → starzec • moje hlava → ja • našě hlava / hlavy → my • s hlavy → na osobę • jedna hlava → nikt (w zdaniach przeczących) (1.3) sám z své hlavy → sam z siebie (1.4) hlavu dáti → oddać życie • hlavy zbaviti → zabić • hlavu propásti / proviniti → zmarnować życie (1.11) mečová hlava → rękojeść miecza
(1.2) osoba, člověk (1.3) mysl, duch, domněnie, dušě (1.4) život (1.5) hrdlo, vražda, mord (1.11) hlavicě (1.12) přědek (1.14) ocas
za svú hlavu sě chopiti • hlavu svú zatvrditi • hlavu vzdvihnúti • hlavu (svú) vzvésti • hlavu (svú) pokloniti • v hlavě kočky jmieti • v svú hlavu lháti, křivdu praviti • hlava úhlová / hlava úhelní / hlava kúta
źródłosłów dla
hlava ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głowa (część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg) (1.2) głowa (umysł, sposób myślenia) (1.3) głowa (pojedynczy człowiek, jednostka) (1.4) głowa (życie ludzkie) (1.5) głowa (ktoś lub coś przewodniczącego czemuś) (1.6) głowa, główka, głowica (górna część czegoś przypominająca głowę, np. gwoździa, słupa) (1.7) rozdział (część książki)
źródłosłów dla