время ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj nijaki (1.1) czas (1.2) zwykle lm времена czasy (1.3) pora, czas, godziny
(1.1-3)
(1.3) Во вре́мя сеа́нса в кинотеа́тре ца́рствовала абсолю́тная тишина́. → Podczas seansu w kinie panowała absolutna cisza.
(1.1) рабочее / свободное время → czas pracy / wolny • всё время → cały czas (1.3) во время → podczas, w trakcie
временный временно повременить
(1.1) убивать время → zabijać czas • аппетит приходит во время еды → apetyt rośnie w miarę jedzenia