__TOC__ trust ()
czasownik (1.1) ufać, polegać na kimś (1.2) powierzać (1.3) ufać, mieć nadzieję rzeczownik niepoliczalny (2.1) zaufanie (2.2) powierzenie rzeczownik policzalny (3.1) trust, syndykat, kartel
(1) trust, trusted, trusted, trusts, trusting (2) trust; (3) trust; trusts
(1.1) Somehow I don't trust him. → Jakoś mu nie ufam. (2.1) You shouldn't put your trust in a man like that. → Nie powinieneś darzyć zaufaniem kogoś takiego.
distrustful, trusty, trusting, trusted entrust, intrust trustee trustingly
trust ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) trust
(1.1)