есть ()
czasownik (1.1) jeść (1.2) o rdzy, kwasie itp.; tylko 3 os. żreć, zżerać (1.3) o dymie itp.; tylko 3 os. gryźć wykrzyknik (2.1) tak jest, rozkaz, jest rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) nazwa litery starosłowiańskiego lub starego rosyjskiego alfabetu
(4.1) od: быть
(1.1-3) есть ем, ешь, ест; еди́м, еди́те, едя́т; ел / е́ла / е́ло; е́ли; ешь; 2 os. е́шьте; едя́щий; — ; едя́ ; — (2.1, 3.1)
(1.1) Са́ша всегда́ жа́дно ест всё, что ему́ прино́сят, потому́ что он узна́л что тако́е настоя́щий го́лод. → Sasza zawsze je tak łapczywie wszystko, co mu przynoszą, ponieważ poznał co to prawdziwy głód. (1.2) Ржа́вчина уже́ ест желе́зные элеме́нты воро́т, на́до их бы́стро покры́ть кра́ской. → Rdza już zżera żelazne elementy bramy, należy ją jak najszybciej pomalować farbą. (1.3) Осторо́жно поступа́йте с концентри́рованным раство́ром хлороводоро́да — его́ испаре́ния едя́т глаза́. → Proszę ostrożnie postępować ze skondensowanym roztworem chlorowodoru — jego opary gryzą oczy.
едкий есть глазами → pożerać wzrokiem
(4.1) , , , , , , ,