falle ()
czasownik (1.1) upaść
falle ()
(1.1) (1.2) (1.3)
falle ()
(1.1) forma odmieniona 1. od fallen (1.2) (Imperativ) od fallen
(1.1-2)
(1.2) fall
falle ()
czasownik (1.1) padać (1.2) spadać (1.3) upadać, przewracać się (1.4) opadać (1.5) wpadać (1.6) wypadać, przypadać (1.7) paść, polec
(1) å falle, faller, falt, falt
(1.1) Mesteparten av regnet faller i tidsrommet november til februar. (z Internetu) → Deszcz pada najczęściej w okresie od listopada do lutego. (1.2) Jeg så ut av vinduet og så et barn falle fra taket. → Wyjrzałem przez okno i zobaczyłem, że jakieś dziecko spada z dachu. (1.2) Om høsten faller løvet av trærne. → Jesienią liście spadają z drzew. (1.2) Prisene har falt med tjue prosent siden januar 2006. → Od stycznia 2006 roku ceny spadły o dwadzieścia procent. (1.3) Jeg snublet i en trerot og falt. → Potknąłem się o korzeń drzewa i upadłem. (1.3) Treet falt (ned) over bilen. → Drzewo przewróciło się na samochód. (1.4) Oi, er den første akten over alt, undrer jeg når teppet faller. (z Internetu) → Oj, to już koniec pierwszego aktu? – dziwię się, kiedy kurtyna opada. (1.5) Den lille katten falt i elva og druknet. → Kotek wpadł do rzeki i się utopił. (1.6) Julaften faller på en søndag i år. → W tym roku Wigilia wypada w niedzielę. (1.7) Minnesmerket er reist til minne om norske soldater som falt under andre verdenskrig. → Pomnik ten wzniesiono dla uczczenia pamięci norweskich żołnierzy, którzy polegli w czasie drugiej wojny światowej.
(1.2) å falle av hesten, stolen, sykkelen → spaść z konia, krzesła, roweru • å falle ned trappa → spaść ze schodów
fall falle av