__TOC__ ridder ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rycerz (1.2) rycerz
(1.1) Det lykkedes for en modig ridder at anbringe et spejl så tæt på basilisken, at den så sit eget spejlbillede. → Udało się pewnemu odważnemu rycerzowi donieść lustro tak blisko bazyliszka, że ten zobaczył własne odbicie.
ridder ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rycerz
(1.1) ridder; ridders
ridder ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rycerz
(1.1) en ridder, ridderen, riddere, ridderne
(1.1) Den tapre gutten ble slått til ridder av kongen selv. → Dzielny chłopak został pasowany na rycerza przez samego króla.