__TOC__ epoka () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) punkt w czasie, dla którego określone są współrzędne astronomiczne lub parametry orbity; (1.2) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki; (1.3) zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)
(1.2-3)
(1.2) Wielka Epoka Lodowcowa była okresem powracających, rozległych zlodowaceń.
(1.2) epoka lodowcowa • epoka kamienia • epoka kamienia łupanego • epoka kamienia gładzonego • epoka miedzi • epoka brązu • epoka żelaza
epokowy
< <
angielski: (1.2) age arabski: (1.1) دهر, جيل baskijski: (1.2) epoka białoruski: (1.1) эпоха ; (1.2) эпоха ; (1.3) эпоха bułgarski: (1.1) епоха ; (1.2) епоха ; (1.3) епоха czeski: (1.1) epocha ; (1.2) epocha duński: (1.2) epoke esperanto: (1.3) epoko, mondaĝo, tempaĝo francuski: (1.2) époque ; (1.3) époque grenlandzki: (1.2) ukioq interlingua: (1.2) epocha jidysz: (1.3) תּקופֿה (tkufe) kaszubski: (1.1) cząd kataloński: (1.3) edat litewski: (1.3) epokė łaciński: (1.3) epocha niemiecki: (1.2) Zeitalter , Epoche nowogrecki: (1.1) εποχή ; (1.2) εποχή ; (1.3) εποχή portugalski: (1.1) epoceus rosyjski: (1.1) эпоха ; (1.2) эпоха ; (1.3) эпоха rumuński: (1.1) epocă ; (1.2) epocă ; (1.3) epocă słowacki: (1.2) doba szwedzki: (1.2) epok , ålder ukraiński: (1.1) епоха ; (1.2) епоха ; (1.3) епоха włoski: (1.1) epoca
epoka ()
rzeczownik (1.1) epoka