bleichen ()
czasownik słaby lub mocny (1.1) płowieć, spłowieć czasownik słaby (2.1) bielić, wybielić
(1.1)Wiktionary.de, bleichen (Konjugation), 2018 bleich|en (bleicht), blich, geblichen (sein) (1.1) bleich|en (bleicht), bleichte, gebleicht (sein) (2.1) bleich|en (bleicht), bleichte, gebleicht (haben)
Bleiche , Bleiche bleich
źródłosłów dla
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych