נאַר ()
; polska: nar
(1.1) , ; , (1.2) , ; ,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) głupiec, dureń, idiota (1.2) błazen, trefniś, wesołek
(1.1) נאַר; נאַראָנים (1.2) נאַר; נאַרן
(1.1) אַ נאַר בלײַבט אַ נאַר. → Głupiec pozostanie głupcem. (1.1) די גרעסטע נאַרישקייט פֿון אַ נאַר איז, וואָס ער מיינט, אַז ער איז קלוג. → Największą głupotą głupca jest to, że sądzi, iż jest mądry. (1.1) זינט גאָט האַנדלט מיט נאַראָנים, האָט ער נאָך אַזאַ נאַר, ווי איר זענט, נישט באַשאַפֿן. → Odkąd Bóg zajmuje się głupcami, nie stworzył jeszcze takiego durnia, jakim wy jesteścieשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): יאָסעלע סאָלאָוויי (Josele Solowej)..
(1.1) אָפּגעריסענער נאַר → skończony głupiec / dureń, głupi jak but
(1.1) תּם, שוטה
(1.1) חכם
נאַרול, נאַרישקייט נאַרעלע נאַרן נאַריש, נאַרישעוואַטע נאַריש, נאַרישעוואַטע
מאַכן צו / צום נאַר = שטעלן צו / צום נאַר → robić durnia (z kogoś), nabierać, okpiwać בלײַבן דער נאַר → wychodzić na durnia, dawać się nabrać
,