קענטעניש () ; polska: kentenisz
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wiedza, wiadomości, znajomość, obeznanie (1.2) umiejętność, opanowanie (np. języka), biegłość (1.3) tradycja / mądrość ludowa
(1.1-3) קענטעניש; קענטענישן
(1.1) צו קענטעניש → do wiadomości (1.1) געבן צו קענטעניש → podawać do wiadomości, informować, powiadamiać (1.1) נעמען צו קענטעניש → przyjmować do wiadomości, zwracać uwagę
קענען, קענער קענען, אָנערקענען, באַקענען, דערקענען קענטיק, קענטלעך קענטיק
,
Niekiedy podawany jest też rodzaj żeński.