røv ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dupa (1.2) o osobie dupek
(1) en røv, røven, røve, røvene
(1.1) Hvis man sparkede ham i røven ville han vende sig om og sige undskyld. → Gdyby kopnąć go w dupę, odwróciłby się i powiedział „przepraszam”.
(1.1) bagdel, bag, ende, numse, hale, rumpe, mås (1.2) røvhul
rende noget i røven • være på røven • røv med vinger • hvis og hvis min røv var spids • pukle røven ud af bukserne • op i røven • røvhul