detta ()
czasownik (1.1) upaść
detta ()
czasownik nieprzechodni (1.1) spaść (1.2) upaść (potknąć się i upaść)
(1) ég dett (prze. datt), við dettum (prze. duttum), dottið, dett!/dettu!
(1.1) mér datt e-ð í hug → coś mi wpadło do głowy; þetta datt úr mér → zapomniałem o tym, wypadło mi to z głowy
detta ()
czasownik (1.1) upaść
detta ()
zaimek wskazujący (1.1) ten, ta, to (dla rodzaju nijakiego);
(1.1) det här