__TOC__ monoftong ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) prosty dźwięk samogłoskowy
(1.1)
(1.1) W historii języka niemieckiego miała miejsce dyftongizacja monoftongów.
(1.1) samogłoska
monoftongiczny monoftongizacja, monoftongizowanie monoftongizować
(1.1)
angielski: (1.1) monophthong, pure vowel białoruski: (1.1) манафтонг czeski: (1.1) monoftong duński: (1.1) monoftong francuski: (1.1) monophtongue hiszpański: (1.1) monoptongo niemiecki: (1.1) Monophthong nowogrecki: (1.1) μονόφθογγος rosyjski: (1.1) монофтонг słowacki: (1.1) monoftong szwedzki: (1.1) monoftong ukraiński: (1.1) монофтонг węgierski: (1.1) monoftongus
monoftong ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) monoftong
(1.1)
(1.1) diftong
monoftongizácia monoftongizovať sa / monoftongický, monoftongový, monoftongizačný
monoftong ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) monoftong
(1.1) en monoftong, monoftongen, monoftonger, monoftongerna
monoftongera monoftongering