tryftong ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek
(1.1)
(1.1) Nazwę chińskiej sztuki geomancji, "feng shui", Polacy wymawiają jak "feng szuj", a tymczasem w chińskim "shui" zawiera tryftong [uei], a nie dyftong [ui] i tę sylabę powinno wymawiać się jak "szłej".
(1.1) trójgłoska
tryftongiczny
(1.1)
angielski: (1.1) triphthong baskijski: (1.1) triptongo białoruski: (1.1) трыфтонг francuski: (1.1) triphtongue galicyjski: (1.1) tritongo hiszpański: (1.1) triptongo niemiecki: (1.1) Triphthong portugalski: (1.1) tritongo rosyjski: (1.1) трифтонг słowacki: (1.1) triftong ukraiński: (1.1) трифтонг włoski: (1.1) trittongo