dworzec ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.); (1.2) obiekt przystosowany do obsługi ruchu i transportu lotniczego lub promowego (1.3) dwórStanisław Makowski, Romantyzm, WSiP, Warszawa 1995, s. 126.
(1.1)
(1.1) Umówiłem się z nimi na dworcu dziesięć minut przed odjazdem autobusu.
(1.1) dworzec autobusowy / kolejowy (1.2) dworzec lotniczy / promowy
(1.2) port, terminal
(1.1) bagażownia, kasa, poczekalnia
dworcowy podwórze
(1.1)
abchaski: (1.1) астанциа angielski: (1.1) station arabski: (1.1) محطة baskijski: (1.1) geltoki białoruski: (1.1) вакзал chiński standardowy: (1.1) 车站 (chēzhàn); (1.2) 车站 (chēzhàn) czeski: (1.1) stanice , nádraží ; (1.2) terminál ; (1.3) dvůr dolnołużycki: (1.1) dwórnišćo duński: (1.1) banegård esperanto: (1.1) stacidomo francuski: (1.1) gare górnołużycki: (1.1) dwórnišćo hiszpański: (1.1) estación islandzki: (1.1) stöð kaszubski: (1.1) banowiszcze niemiecki: (1.1) Bahnhof nowogrecki: (1.1) σταθμός polski język migowy: rosyjski: (1.1) вокзал ukraiński: (1.1) вокза́л wilamowski: (1.1) banhöf