irytować () , ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) drażnić, denerwować kogoś czasownik zwrotny niedokonany irytować się (2.1) denerwować się, wpadać w irytację
(1.1) (2.1)
(1.1) Najbardziej irytują mnie rozpieszczone, wrzeszczące dzieciaki w autobusie. (2.1) Adam irytuje się, gdy jego syn puszcza głośno techno w swoim pokoju.
(1.1) irytować + (2.1) irytować się +
irytacja , irytowanie irytujący irytująco irytujący
angielski: (1.1) irritate; (2.1) annoy arabski: (1.1) أثار، أغضب، أغاظ، ناكد، هيج، غاظ، أسخط، غايظ، ضايق chiński standardowy: (1.1) 生气 (shēngqì); (2.1) 生气 (shēngqì) duński: (1.1) irritere; (2.1) blive irriteret, blive ophidset francuski: (1.1) irriter; (2.1) s’irriter niemiecki: (1.1) irritieren, aufregen, ärgern; (2.1) sich aufregen, ärgern rosyjski: (1.1) раздражать; (2.1) раздражаться szwedzki: (1.1) irritera, uppröra ukraiński: (1.1) іритувати; (2.1) іритуватися, злоститися włoski: (1.1) irritare, scombussolare; (2.1) irritarsi