κρίνω () krínō
czasownik (1.1) sądzić, wydawać sąd (1.2) krytykować (1.3) uważać, oceniać
(1.1-3) έκρινα, κρίνει, strona bierno-zwrotna κρίνομαι
(1.1) Θα τον κρίνει ο θεός. → Bóg go rozsądzi. (1.1) Κρίνοντας από αυτά που είπε. → Sądząc z tego co powiedział. (1.2) Μη με κρίνεις διαρκώς. → Nie krytykuj mnie stale. (1.3) Το έργο του κρίθηκε πολύ ευνοϊκά. → Jego dzieło zostało ocenione bardzo przychylnie.
κρίνω κάποιον • κρίνω ότι • κρίνω +
(1.1) κρίνω αμερόληπτα → sądzić bezstronnie • κρίνω αφ' υψηλού → krytykować / oceniać snobistycznie
(1.1) δικάζω (1.2) νομίζω, θεωρώ
κρίμα, κρίση, κρισιμότητα ανακρίνω, απεκκρίνω, αποκρίνω, διακρίνω, εγκρίνω, εκκρίνω, επικρίνω, κατακρίνω, λογοκρίνω, ματακρίνω, ξανακρίνω, προκρίνω, συγκρίνω κρίσιμος
κρίνω την τύχη κάποιου → decydować o czyimś losie