rybak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) naleśnik z tartych ziemniakówNatalija Ewgeniewna Ananiewa, Germanizmy leksykalne w dwóch polskich gwarach wyspowych na Syberii, „Gwary Dziś”, t. 7, 2015, s. 171.
(1.1) (2.1)
(1.1) rybarz, rybitw, rybitwa
ryba , Ryba , rybka , Rybka , rybeczka , rybcia , rybsko , rybactwo , narybek , rybaczenie , rybaczki , Ryby , rybarz , rybitw , rybarczyk , rybitwa rybaczek rybaczka rybaczyć rybny, rybi, rybacki
(1.1) Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 23. (2.1)
(1.1) wędkarz
ajnoski: (1.1) チェㇷ゚コィキクㇽ, セ゚ㇷ゚コィキクㇽ angielski: (1.1) fisherman baskijski: (1.1) arrantzale białoruski: (1.1) рыбак czeski: (1.1) rybář duński: (1.1) fisker dzongkha: (1.1) ཉ་པ esperanto: (1.1) fiŝisto, fiŝkaptisto fiński: (1.1) kalastaja hawajski: (1.1) lawaiʻa hiszpański: (1.1) pescador jidysz: (1.1) פֿישער (fiszer) kaszubski: (1.1) rëbôk kazachski: (1.1) балықшы litewski: (1.1) žuvininkas łaciński: (1.1) piscator niemiecki: (1.1) Fischer nowopruski: (1.1) zukkauniks rosyjski: (1.1) рыбак , рыболов słowacki: (1.1) rybár szwedzki: (1.1) fiskare turecki: (1.1) balıkçı tybetański: (1.1) ཉ་པ ukraiński: (1.1) рибалка węgierski: (1.1) halász wilamowski: (1.1) fyššer włoski: (1.1) pescatore