szczęk () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odgłos powstający przy uderzeniu o siebie metalowych lub szklanych przedmiotów
(2.1) od: szczęka
(1.1)
(1.1) Z pola bitwy dobiegały odgłosy walki: okrzyki rycerzy, szczęk broni i jęki rannych. (1.1) Oto zapusty, dalej kulikiem, • Każdy wesoły, a każdy zbrojny, • Jedzie na wojnę jak gdyby z wojny, • Z szczękiem pałaszy, śmiechem i krzykiem.
(1.1) szczęk broni / oręża / wiadra • szczęk klucza w zamku • zamknąć się ze szczękiem • blaszany szczęk
szczękać , szczęknąć szczęka
angielski: (1.1) clang, clank francuski: (1.1) cliquetis