去

__TOC__ ()

5

(1.1) pójść, wybrać się

()

czasownik (1.1) pójść, iść (1.2) udawać się, wybierać się partykuła (2.1) w złożeniach z czasownikami: wskazująca na ruch od rozmówcy - umieszczana po czasowniku znaczeniowym przymiotnik (3.1) w złożeniach: ubiegły, zeszły, miniony

(1.1) 不让他去，可他还是去了。(bù ràng tā qù kě tā háishì qùle) → Nie miał zgody, ale i tak poszedł. (1.1) 随便你，但我一定要去北边。(suíbiàn nǐ dàn wǒ yīdìng yào qù běibian) → Rób co chcesz, ale ja muszę iść na północ. (1.2) 如果天晴，我们就去散步。(rúguǒ tiān qíng wǒmen jiù qù sànbù) → Jeśli pogoda się poprawi, to wybierzemy się na spacer. (1.2) 上周，我们到动物园去了。(shàng zhōu wǒmen dào dòngwùyuán qùle) → W zeszłym tygodniu udaliśmy się do zoo. (2.1) (3.1)

(1.2) 去 jest czasownikiem bardzo plastycznym, oznaczającym, że gdzieś się udajemy, bez precyzowania jak; często zatem w tłumaczeniach nadaje mu się konkretne znaczenie w zależności od kontekstu, lub całkowicie pomija, np: 这辆电车去哪儿？ → Dokąd jedzie (=udaje się) ten tramwaj? 我常去宿舍看我朋友。 → Często chodzę (=udaję się) do akademika spotykać się ze moimi przyjaciółmi. 他一定忘记去取票了。 → (on) Musiał zapomnieć (udać się) odebrać bilety.

(3.1) 过去•上

(1.1) 来

去声 • 去向 去掉 • 去中心化 • 脱去 一去不复返 • 一来二去 • 一怒而去 • 一眼看去 • 平上去入