哭

__TOC__ ()

10

()

czasownik (1.1) płakać

(1.1) 这是我第一次看到你哭。(zhè shì wǒ dìyī cì kàndào nǐ kū) → To pierwszy raz, kiedy widzę, jak płaczesz. (1.1) 我女朋友在机场哭了。(wǒ nǚpéngyou zài jīchǎng kūle) → Moja dziewczyna rozpłakała się na lotnisku. (1.1) 你再哭，眼睛会肿。(nǐ zài kū yǎnjīng huì zhǒng) → Jeśli znowu będziesz płakać, spuchną ci oczy.

(1.1) 大声哭 → głośno płakać (=beczeć) • 哭声 → dźwięk płakania (=płacz) • 哀哭 → płakać żałobnie (=lamentować) • 哭墙 → Ściana Płaczu

(1.1) 哭泣•啼•啼哭•泣•泫•垂泪•流泪

(1.1) 笑

哭笑不得 • 欲哭无泪 • 鬼哭狼嚎 → zawodzić, wyć + pies