ość ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mała kość u ryb; (1.2) ostry, sztywny wyrostek u plewki ziaren kłosa
(1.1-2)
(1.1) Zrobiłam dzisiaj dorsza i omal się nie udławiłam ością.
(1.1) ości ryby • rybie ości • udławić się ością
(1.2) ostka, wąs
ościstość , kość , oścień ostka ościsty
z kości na ości
angielski: (1.1) fishbone arabski: (1.1) شوكة duński: (1.1) fiskeben francuski: (1.1) arête hiszpański: (1.1) espina japoński: (1.1) ほね niemiecki: (1.1) Gräte ; (1.2) Granne nowogrecki: (1.1) ψαροκόκαλο , ψαροκόκκαλο nowopruski: (1.1) akkans szwedzki: (1.1) fiskben ukraiński: (1.1) ость węgierski: (1.1) halcsont wilamowski: (1.1) gronn , grȳt , gryt ; (1.2) gronn włoski: (1.1) lisca , spina