ablucja ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rytualne obmycie; (1.2) obmycie, umycie
(1.1)
(1.1) U dawnych Słowian były znane niektóre formy ablucji jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa (…). (1.2) Ze snu przedniego zbudzon przez pachołka,Zdjął imćpan burmistrz przyodziewek z kołka,Wzuł żółte buty o podkówkach srebrnych,Dokonał zacnie ablucyj potrzebnychI przy kagańcu, co się żywo pali,Począł dokładnie ubierać się daléjArtur Oppman, Imć pan burmistrz na roratach, w: Poezje. Tom I. Stare Miasto, Gebethner i Wolff, Warszawa 1926..
(1.1) ablucja zwłok • dokonać ablucji • dokonanie / dokonywanie ablucji • fontanna / miejsce / misa / naczynie / pomieszczenie / studnia / zbiornik wody do ablucji • izba ablucji • liturgiczna ablucja • obowiązkowa ablucja • obrzędowa / rytualna ablucja • poranna ablucja • przedmodlitewna ablucja • symboliczna ablucja • zbiorowa ablucja
(1.1) kąpanie, kąpiel, mycie, oblanie, obmycie, polanie, umycie, zmycie
(1.1) ghusl, wudu
ablucyjny ablucyjny
(1.1) → obmycie
(1.2) amharski: (1.1) መታጠብ angielski: (1.1) ablution arabski: (1.1) وضوء, غسل, francuski: (1.1) ablution hiszpański: (1.1) ablución kaszubski: (1.1) òbmëcé , ablucëjô perski: (1.1) غسل rosyjski: (1.1) омове́ние sanskryt: (1.1) अभिषेक włoski: (1.1) abluzione