ύψος ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wysokość (1.2) wzrost (1.3) poziom, stopień (1.4) szczyt, wierzchołek (1.5) pułap (1.6) wysokość (dźwięku)
(1) N46
(1.1) ύψος (του) τριγώνου → wysokość trójkąta
(1.1) ψήλος (1.2) ανάστημα, μπόι
ύψη , υψικάμινος , υψομετρία , υψόμετρο , υψοφοβία , ύψωμα , ύψωση υψώνω ύψιστος, υψομετρικός
άλμα εις ύψος → skok wzwyż ή του ύψους ή του βάθους → na dwoje babka wróżyła πετώ στα ύψη → radość rozpiera pierś, skakać z radości στέκομαι στο ύψος των περιστάσεων → stanąć na wysokości zadania