kroczyć ()
,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) iść wolno, dużymi krokami, dostojnie (1.2) dążyć, zmierzać do czegoś, starać się coś osiągnąć, zmierzać do czegoś
(1.1-2)
(1.1) Luke uświadamia sobie, że poszycie maszyny kroczącej jest zbyt wytrzymałe, by przebiły je lasery, co oznacza, że będą musieli podlecieć przerażająco blisko, by owinąć nogi maszyn linkami harpunów.
(1.1) kroczyć na czele • kroczyć ulicą • kroczyć za trumną (1.2) kroczyć do celu
(1.1) stąpać (1.2) dążyć
kroczenie , krok , kroczek , wykrok , przekraczanie , przekroczenie , krocze , wykroczenie , rozkrok , wkroczenie przekraczać , przekroczyć kroczny, krokowy, wykroczny
kroczyć utartą drogą
angielski: (1.1) strut bułgarski: (1.1) крача czeski: (1.1) kráčet łotewski: (1.1) soļot rosyjski: (1.1) шагать ukraiński: (1.1) крокувати wilamowski: (1.1) grȧčja włoski: (1.1) sgambare