заставить ()
czasownik dokonany ( заставлять) (1.1) zastawić (pokryć miejsce, stawiając dużo rzeczy) (1.2) zastawić (uniemożliwić dostęp do czegoś poprzez stawianie czegoś) (1.3) położyć książkę w niewłaściwym miejscu czasownik dokonany ( заставлять) (2.1) zmusić
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Мой брат заста́вил весь стол кни́гами. → Mój brat zastawił cały stół książkami. (1.3) Он заста́вил кни́гу. → On położył książkę w niewłaściwym miejscu (2.1) Мо́гут ли ге́ны заста́вить нас пить? → Czy geny mogą zmusić nas do picia?
(1.1) заставить + (1.2) заставить + (2.1) заставить + +
заставлять