bombe ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bomba czasownik (2.1) bombardować
(1) en bombe, bomben, bomber, bomberne (2) at bombe, bomber, bombede, (have) bombet
(1.1) Bomben viste sig at være en attrap. → Bomba okazała się (być) atrapą. (2.1) I begyndelsen bombede de tyske bombere lufthavne og flyfabrikker. → Na początku niemieckie bombowce bombardowały lotniska i fabryki samolotów.
(1.1) beskidt bombe → brudna bomba (2.1) at bombe en by
(2.1) bombardere
bomber
(2.1) ligne et bombet lokum
< < (bómbos) → huk
bombe ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bomba
(2.1) 1. trybu oznajmującego od bomber (2.2) 3. trybu oznajmującego od bomber (2.3) 1. trybu łącznego od bomber (2.4) 3. trybu łącznego od bomber (2.5) 2. trybu rozkazującego od bomber
(1.1) bombe; bombes
(1.1) bombe sale → brudna bomba
bomber bombardement
< < → huk
bombe ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bomba
bombe ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) bomba czasownik (2.1) bombardować
(1.1) en bombe, bomben, bomber, bombene lub ei bombe, bomba, bomber, bombene (2.1) å bombe, bomber, bombet, bombet lub å bombe, bomber, bomba, bomba
bombe ()
(1.1)