skrige () , ,
czasownik (1.1) krzyczeć
(1) at skrige, skriger, skreg, skreget
(1.1) Et barn, som skriger sjældent og svagt, kan være sygt. → Dziecko, które krzyczy rzadko i słabo, może być chore. (1.1) Han kunne høre sårede soldater skrige af smerte. → Słyszał, jak ranni żołnierze krzyczą z bólu.
(1.1) skrige af smerte → krzyczeć z bólu • skrige om hjælp → wołać o pomoc
(1.1) råbe, hyle
(1.1) hviske
skrigeri skrigende
skrige til himlen
,