bomber ()
rzeczownik (1.1) bombowiec (1.2) osoba, która podkłada bombę (1.3) kurtka pilotka (krótka skórzana kurtka z zamkiem błyskawicznym i ściągniętym pasem wzorowana na ubraniu pilotów bombowców z II wojny światowej)
(1.1-3) bomber; bombers
(1.1) German bombers attacked a British caravan of freight ships. → Niemieckie bombowce zaatakowały konwój brytyjskich frachtowców. (1.2) Six suicide bombers attacked a US military base. → Sześciu zamachowców-samobójców zaatakowało amerykańską bazę wojskową.
(1.2) suicide bomber
(1.3) bomber jacket
bomb, bombing bomb
bomber ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bombowiec
(1) en bomber, bomberen, bombere, bomberne
(1.1) I begyndelsen bombede de tyske bombere lufthavne og flyfabrikker. → Na początku niemieckie bombowce bombardowały lotniska i fabryki samolotów.
(1.1) bombefly
bombe bombe
bomber ()
czasownik (1.1) uwypuklać (1.2) wypinać
bombeur , bombardement , bombe
bomber ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) strażak
(1.1) bomber , bombera ; bombers