__TOC__ kał () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;
(1.1)
(1.1) W swoim raporcie opublikowanym w poniedziałek, Consumer Reports odkryło E. coli lub inne bakterie związane ze skażeniem kałem we wszystkich 300 opakowaniach mielonej wołowiny, jakie przetestowali.
(1.1) fekalia, ekskrementy, fecesy, odchody, stolec; kupa, kupka; sraka, gówno
kałówka , kałuż , kałuża kałowy
→ 'błoto, muł, szlam'
angielski: (1.1) faeces, excrement, stool; feces arabski: (1.1) براز baskijski: (1.1) gorotz, gorozki białoruski: (1.1) кал duński: (1.1) afføring , ekskrementer , fæces esperanto: (1.1) feko francuski: (1.1) excrément , selles hawajski: (1.1) kūkae hiszpański: (1.1) excremento , heces kaszubski: (1.1) kôł kazachski: (1.1) боқ niemiecki: (1.1) Stuhl , Kot nowogrecki: (1.1) περίττωμα , κόπρος nowopruski: (1.1) gūzis rosyjski: (1.1) кал staroegipski: (1.1) (ḥs) szwedzki: (1.1) avföring turecki: (1.1) gaita ukraiński: (1.1) кал
kał ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kapusta (1.2) bzdura
zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Jedzenie „fałszywi przyjaciele” w języku dolnołużyckim
kał ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kapusta (1.2) bzdura
(1.1) čerwjeny/zeleny kał
(1) zobacz też: „fałszywi przyjaciele” w języku górnołużyckim