bajzel ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wielki nieporządek, bałagan (1.2) zamieszanie, zamęt (1.3) dom publiczny, burdel (1.4) miejsce ulicznej sprzedaży i łatwego kupna narkotyków
(1.1-4)
(1.1) W robocie cały czas mają bajzel. (1.2) Ale się zrobił bajzel. (1.3) Za rogiem jest bajzel.
(1.1-2) robić bajzel
(1.1) bałagan, chlew, kipisz, kram, pieprznik, syf; burdel, burdel na kółkach, pierdolnik; kołchoz; dziada z babą brakuje, stajnia Augiasza (1.2) bezprawie, bezrząd, chaos, galimatias, koniec świata, mętlik, pandemonium, pomieszanie z poplątaniem, nieład, nieporządek, rozgardiasz, zamęt; dom wariatów, kociokwik, kołowacizna, kołowrót, meksyk, miszmasz, młyn, urwanie głowy; kołchoz; bezhołowie (1.3) przybytek miłości; dom rozpusty, dom schadzek, lupanar, zamtuz; dom uciech, agencja towarzyska, salon masażu; burdelchata, jebankowo, jebodrom, jebalnia, jebadełkowo
(1.1) ordnung
bajzlowanie , bajzelmama bajzlować
bajzel na kółkach
(„knajpa”) lub bezpośrednio z („domek”) od („dom”)
(1.4) zobacz też: Indeks:Gwara narkotykowa
(1.1) (1.2) (1.3)