mangiare ()
czasownik przechodni (1.1) jeść (1.2) pożerać, pochłaniać (1.3) zużyć, trwonić (1.4) gryźć, wyżerać, toczyć (1.5) pokonać, zwyciężyć rzeczownik, rodzaj męski (2.1) jedzenie, zjadanie (2.2) pożywienie, pokarm
(2) mangiare; mangiare
(1.1) Mangiamo alle tre. → Jemy o trzeciej.
(1.2) mangiare con gli occhi → pożerać oczami (2.2) essere esigente nel mangiare → być wymagającym jeśli chodzi o jedzenie • prima del mangiare → przed posiłkiem (2.2) ordinare il mangiare → zamawiać jedzenie
(1.1) manducare; magnare; manucare (2.2) cibo, nutrimento, vivanda
(2.1) azione, operazione
mangiaretto , mangiarino , mangime
przysłowia: chi ha mangiato i baccelli spazzi i gusci chi pecora si fa, il lupo la mangia → kto się czyni barankiem, wilk go zje l'appetito vien mangiando → apetyt rośnie w miarę jedzenia si mangia per vivere, non si vive per mangiare → je się po to, żeby żyć, a nie żyje po to, żeby jeśćJulia Murrmann, Miejsce i rola dialektu w repertuarze językowym młodego pokolenia Włochów. Diagnoza socjolingwistyczna, „Socjolingwistyka” XXX/2016, s. 34. < → jeść